Παιδική κακοποίηση

Ακούγοντας την φράση “παιδική κακοποίηση”, οι περισσότεροι φανταζόμαστε την σωματική κακοποίηση του παιδιού ή την σεξουαλική. Η παιδική κακοποίηση όμως αφορά την σωματική, την συναισθηματική, την σεξουαλική και την ψυχολογική κακοποίηση ενός παιδιού σε οποιοδήποτε στάδιο της ανάπτυξής του.

Η σωματική κακοποίηση είναι το ξύλο, το τράνταγμα ή σπρώξιμο με επιθετικό τρόπο. Σωματική κακοποίηση είναι ακόμα και το bullying που μπορεί να υποστεί ένα παιδί στο σχολείο.

Συναισθηματική κακοποίηση είναι η παραμέληση, η εγκατάλειψη, η επίκριση, η απόρριψη, η σύγκριση, η υποτίμηση από τους γονείς και τους σημαντικούς άλλους μέσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι εκπαιδευτικοί-παιδαγωγοί του παιδιού.

Η σεξουαλική κακοποίηση αφορά οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη πάνω στο παιδί ή απόπειρα αυτής και όχι μόνο. Κατά την γνώμη μου ακόμα και η παρενόχληση είναι κακοποίηση στην παιδική ψυχή.

Η ψυχολογική κακοποίηση έχει πιο γενική έννοια και θα λέγαμε ότι είναι οποιαδήποτε κατάσταση στρεσάρει, αγχώνει και τρομάζει το παιδί όπως η βία μεταξύ των γονέων, αλλά και οποιοδήποτε πρόβλημα στην σχέση των γονέων που έχει αντίκτυπο στο παιδί. Ψυχολογική κακοποίηση είναι και η επιβολή υπερβολικής εξουσίας που ασκούν οι γονείς είτε αφορά αυταρχική συμπεριφορά είτε έλεγχο είτε οποιασδήποτε μορφής καταπίεση και υποτίμησης της προσωπικότητας του παιδιού.

Οι κακοποιητές γονείς μπορεί να είναι οποιουδήποτε μορφωτικού επιπέδου ή κοινωνικής τάξης. Δεν έχει να κάνει τόσο με την μόρφωση όσο με τα βιώματα των ίδιων ως παιδιά. Στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα υπάρχει κακοποίηση έκδηλη, δηλαδή σωματική, σεξουαλική και ψυχολογική κακοποίηση. Στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και στους γονείς ανώτερης μόρφωσης υπάρχει περισσότερο άδηλη κακοποίηση κυρίως συναισθηματική και ψυχολογική. Το ότι είναι κάποιος δάσκαλος ή ψυχολόγος δεν διασφαλίζει ότι είναι και καλός γονέας.

Η χειρότερη παγίδα στην οποία μπορεί να πέσει ένας γονέας είναι να θεωρεί ότι είναι «τέλειος γονιός». Συνειδητά μπορεί να προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα παιδία μας όμως το καλύτερο το ορίζουμε πάντα εμείς. Το να κάνουμε λάθη ως γονείς είναι αναπόφευκτο αρκεί να μην εθελοτυφλούμε.

Στην θεραπεία η πιο δύσκολη μορφή κακοποίησης είναι αυτή που ο θεραπευόμενος δεν την έχει αντιληφθεί και ενώ παρουσιάζει μια πολύ καλή παιδική ηλικία και θεωρεί ότι οι γονείς του ήταν πολύ καλοί (πολλές φορές μάλιστα είναι εξιδανικευμένος ο ένας από τους δύο γονείς). Αυτή η μορφή τραύματος είναι δύσκολη γιατί ενώ ως παιδί έχει βιώσει αρνητικές καταστάσεις επειδή οι γονείς του δούλευαν ή ήταν συναισθηματικά απόντες, δεν υπήρχε κάποια φανερή μορφή κακοποίησης και οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα βίωνε ή βιώνει το παιδί ή πλέον ο ενήλικας για τους γονείς του, του γεννά ενοχές. Οι γονείς είναι πρόσωπα ασφάλειας, φροντίδας, προστασίας και εμπιστοσύνης, οποιαδήποτε συμπεριφορά τους είναι συμπεριφορά προς μίμηση. Αν το πρόσωπο φροντίδας κακοποιεί το παιδί, το παιδί θα θεωρήσει ότι είναι φυσιολογικό να είναι θύμα του φροντιστή του και είναι πολύ πιθανό ο ίδιος ως ενήλικας να εξακολουθήσει να μπαίνει σε ρόλο θύματος ή να γίνεται ο ίδιος θύτης.

«Το να αγνοούμε αυτούς που είναι μικρότεροι και πιο αδύναμοι είναι η καλύτερη άμυνα ενάντια στο ξέσπασμα των δικών μας αισθημάτων αδυναμίας: είναι η έκφραση μιας αδυναμίας αποκομμένης από τις ρίζες της. Ο δυνατός άνθρωπος, επειδή το έχει αισθανθεί, γνωρίζει ότι κουβαλά και ο ίδιος μέσα του την δική του αδυναμία και κατά συνέπεια δεν έχει ανάγκη να δείχνει την δύναμή του μέσα από την περιφρόνηση. Πολλοί ενήλικες συνειδητοποιούν για πρώτη φορά μέσω των παιδιών τους τα δικά τους αισθήματα ανικανότητας, ζήλιας και μοναξιάς, αφού στην παιδική τους ηλικία δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να τα αποδεχτούν και να τα βιώσουν συνειδητά…. Μέχρι να ευαισθητοποιηθούμε όσον αφορά τον πόνο των μικρών παιδιών, αυτή η άσκηση εξουσίας από τους ενήλικες θα θεωρείτε μια φυσιολογική πλευρά της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αφού σχεδόν κανείς δεν την προσέχει ή δεν την παίρνει στα σοβαρά. Επειδή τα θύματα είναι «απλώς παιδιά», υπεραπλουστεύουμε το άγχος και τη στεναχώρια τους. Σε είκοσι χρόνια, όμως, αυτά τα παιδιά θα είναι ενήλικες και θα νιώθουν την ανάγκη να πάρουν πίσω το αίμα τους από τα δικά τους παιδιά. Μπορεί συνειδητά να μάχονται σθεναρά την σκληρότητα που υπάρχει στον κόσμο και, ωστόσο, να κουβαλούν μέσα τους μια εμπειρία σκληρότητας, την οποία ασυνείδητα μεταφέρουν σε άλλους. Όσο αυτή η σκληρότητα παραμένει κρυμμένη πίσω από την εξιδανικευμένη εικόνα μιας ευτυχισμένης παιδικής ηλικίας, δε θα έχουν επίγνωση του τι τους συμβαίνει και δεν θα μπορούν ν’ αποφύγουν να τη μεταφέρουν σε άλλους προβαίνοντας σε καταστροφικές πράξεις» απόσπασμα από το βιβλίο «οι φυλακές της παιδικής ηλικίας» της Alice Miller.

Παιδική κακοποίηση ψυχοθεραπεύτρια εγκατάλειψη ψυχοθεραπεία νευρική κέντρο Ακρόπολη πανικού γονέων αναλυτική φόβος συνεδρίες ψυχολόγοι προσέγγιση θανάτου ψυχολόγος προβλήματα Αθήνα διάσχιση μετρό αυτογνωσία ψυχολογία βουλιμία ραντεβού αυτοπραγμάτωση γνωσιακή ψυχοθεραπευτής συμβουλευτική χαμηλή διαταραχή κατάθλιψη αναπτυξιακή φαντασιώσεις συμπεριφοράς συναισθήματα κρίσεις ανορεξία ψυχοθεραπείας διάχυτη δυσκολίες κενό αυτοεκτίμηση άγχος σχέσεις φοβίεςΠαιδική κακοποίηση συμβουλευτική γονέων θανάτου εγκατάλειψη Αθήνα κέντρο σχέσεις φαντασιώσεις ψυχοθεραπείας κενό μετρό φόβος διάχυτη βουλιμία ραντεβού Ακρόπολη νευρική άγχος συναισθήματα ψυχολόγος κατάθλιψη κρίσεις προβλήματα διάσχιση αυτοεκτίμηση ψυχοθεραπεία δυσκολίες ψυχολογία ψυχολόγοι συμπεριφοράς αυτοπραγμάτωση ανορεξία χαμηλή συνεδρίες αναπτυξιακή ψυχοθεραπεύτρια διαταραχή αναλυτική ψυχοθεραπευτής πανικού φοβίες γνωσιακή αυτογνωσία προσέγγιση Παιδική κακοποίηση φαντασιώσεις άγχος ψυχοθεραπείας ψυχολόγος γονέων ραντεβού νευρική κρίσεις ψυχοθεραπεία ψυχολόγοι αυτογνωσία σχέσεις διάχυτη πανικού Ακρόπολη φόβος Αθήνα θανάτου ψυχοθεραπευτής αυτοπραγμάτωση δυσκολίες ανορεξία φοβίες συναισθήματα κατάθλιψη ψυχοθεραπεύτρια συνεδρίες συμβουλευτική προσέγγιση συμπεριφοράς ψυχολογία εγκατάλειψη διαταραχή αυτοεκτίμηση προβλήματα κενό αναπτυξιακή βουλιμία χαμηλή κέντρο αναλυτική γνωσιακή μετρό διάσχιση Παιδική κακοποίηση συμβουλευτική διάσχιση κέντρο μετρό προβλήματα ραντεβού γνωσιακή χαμηλή διάχυτη αυτοπραγμάτωση αναλυτική πανικού ψυχοθεραπευτής διαταραχή αναπτυξιακή ψυχοθεραπείας φαντασιώσεις κρίσεις συναισθήματα γονέων φόβος ψυχολογία νευρική κενό αυτογνωσία θανάτου ψυχολόγοι ψυχοθεραπεία βουλιμία Αθήνα αυτοεκτίμηση προσέγγιση συμπεριφοράς Ακρόπολη ψυχοθεραπεύτρια ψυχολόγος κατάθλιψη σχέσεις φοβίες ανορεξία εγκατάλειψη δυσκολίες συνεδρίες άγχος Παιδική κακοποίηση κενό σχέσεις κατάθλιψη αυτογνωσία ραντεβού προσέγγιση ψυχοθεραπεύτρια ψυχοθεραπείας ανορεξία Αθήνα κέντρο συμπεριφοράς ψυχολογία ψυχοθεραπευτής δυσκολίες αυτοπραγμάτωση διάχυτη θανάτου κρίσεις εγκατάλειψη μετρό αναπτυξιακή Ακρόπολη νευρική χαμηλή γονέων αυτοεκτίμηση φοβίες διάσχιση φόβος ψυχοθεραπεία γνωσιακή φαντασιώσεις ψυχολόγοι αναλυτική συναισθήματα βουλιμία ψυχολόγος προβλήματα άγχος συνεδρίες πανικού συμβουλευτική διαταραχή Παιδική κακοποίηση προσέγγιση ψυχοθεραπείας ψυχολογία ψυχοθεραπεύτρια δυσκολίες ψυχοθεραπεία ραντεβού μετρό ψυχοθεραπευτής συναισθήματα συνεδρίες γνωσιακή συμβουλευτική Αθήνα σχέσεις φαντασιώσεις θανάτου νευρική βουλιμία αναπτυξιακή αυτοεκτίμηση προβλήματα διαταραχή φοβίες άγχος ανορεξία πανικού αυτοπραγμάτωση Ακρόπολη διάσχιση φόβος κατάθλιψη εγκατάλειψη διάχυτη ψυχολόγοι χαμηλή γονέων κενό κέντρο αυτογνωσία συμπεριφοράς αναλυτική κρίσεις ψυχολόγος